ASRS v1.1 (część A) - przesiewowa skala samooceny ADHD u dorosłych

Co to za narzędzie

ASRS v1.1 (Adult ADHD Self-Report Scale) to skala samooceny objawów ADHD u osób dorosłych, opracowana z udziałem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Część A, używana jako samodzielny przesiew, obejmuje 6 pytań - w pracach nad skalą właśnie te pozycje najlepiej wskazywały na możliwe ADHD u dorosłych. Osoba badana ocenia, jak często dane trudności występowały w ciągu ostatnich 6 miesięcy, na kilkustopniowej skali częstości.

Co wskazuje

Pytania dotyczą - w sposób ogólny - typowych obszarów trudności dorosłych z ADHD: kończenia i dopracowywania dłuższych zadań, organizacji pracy, pamiętania o zobowiązaniach, odwlekania spraw wymagających wysiłku umysłowego, a także niepokoju ruchowego i poczucia stałego wewnętrznego napędu. Im częstsze takie trudności, tym mocniejszy sygnał, że warto rozważyć pogłębioną diagnostykę.

Jak popularne i gdzie się je stosuje

ASRS to jedno z najbardziej rozpoznawalnych narzędzi przesiewowych w obszarze ADHD u dorosłych. Stosuje się je w poradniach zdrowia psychicznego, w badaniach naukowych i w praktyce psychologicznej - zwłaszcza że temat ADHD u dorosłych coraz częściej podnoszą sami pacjenci.

Kiedy się sprawdza (a kiedy nie)

Część A świetnie działa jako krótki punkt wyjścia: porządkuje pierwsze podejrzenia i pomaga zdecydować, czy iść dalej. Nie nadaje się natomiast do stawiania rozpoznania - ADHD u dorosłych wymaga pełnego wywiadu, w tym sięgnięcia do historii z dzieciństwa, oceny funkcjonowania w różnych rolach oraz wykluczenia innych wyjaśnień, takich jak depresja, lęk czy przewlekły niedobór snu. Podobne ograniczenia mają inne narzędzia przesiewowe.

Jak przećwiczyć to w MindCase

W treningu wywiadu w MindCase możesz zlecić pacjentowi prowadzonemu przez AI wypełnienie ASRS przyciskiem „Wykonaj test” - uzupełniony arkusz pojawia się bezpośrednio w rozmowie. Arkusz celowo nie pokazuje sumy punktów: przeliczenie odpowiedzi i ich interpretacja należą do osoby ćwiczącej, tak jak w realnej praktyce. Na koniec zasada, o której nie wolno zapominać: wynik przesiewowy to sygnał, a nie diagnoza - rozstrzyga ocena kliniczna.