ASRM — skala samooceny manii Altmana: przesiew objawów manii i hipomanii

Co to za narzędzie

ASRM, czyli skala samooceny manii Altmana, to krótkie narzędzie przesiewowe w kierunku objawów manii i hipomanii. Składa się z 5 grup stwierdzeń dotyczących nastroju, pewności siebie, zapotrzebowania na sen, mówienia i aktywności. W każdej grupie badany wybiera jedno stwierdzenie — to, które najlepiej opisuje go w ostatnim tygodniu — a stwierdzenia uporządkowane są od braku objawu do jego dużego nasilenia. To samoocena: pacjent wypełnia skalę samodzielnie.

Co wskazuje wynik

Wyższy wynik sugeruje większe nasilenie objawów podwyższonego nastroju i aktywności — a więc potrzebę pogłębionej oceny w kierunku epizodu maniakalnego lub hipomaniakalnego. Skala nie rozstrzyga, skąd biorą się objawy: podwyższony wynik to zaproszenie do wywiadu, nie jego zakończenie.

Jak popularna i gdzie się ją stosuje

ASRM bywa chętnie stosowana w opiece psychiatrycznej i badaniach jako szybkie uzupełnienie narzędzi depresyjnych — zwłaszcza tam, gdzie rozważa się chorobę afektywną dwubiegunową. Ceni się ją za zwięzłość: pięć krótkich kroków, które łatwo włączyć do rutynowej oceny nastroju.

Kiedy się sprawdza (a kiedy nie)

Sprawdza się, gdy pacjent zgłasza się z objawami depresyjnymi, a klinicysta chce sprawdzić także drugi biegun nastroju — obraz z innych narzędzi przesiewowych dopełnia wtedy o objawy maniakalne. Ma jednak istotne ograniczenie: w nasilonej manii krytycyzm bywa obniżony, więc samoocena może zaniżać rzeczywisty obraz. Nie różnicuje też objawów wywołanych substancjami czy chorobą somatyczną od epizodu afektywnego.

Jak przećwiczyć to w MindCase

Podczas treningu w MindCase student prowadzący wywiad może zlecić pacjentowi (prowadzonemu przez AI) wypełnienie ASRM przyciskiem „Wykonaj test” — arkusz pojawia się bezpośrednio w rozmowie. Celowo nie pokazuje on sumy punktów: policzenie wyniku i jego interpretacja to zadanie osoby ćwiczącej. Pamiętaj: wynik przesiewowy to sygnał, a nie diagnoza — rozstrzyga ocena kliniczna.